Mga nakat-onan nako gikan sa akong mga anak, central bank investigation, ug kahon sa watermelon gum

Sulod sa pipila ka bulan niadtong 2020, napuno ang among dining-room table sa usa ka dakong mapa nga nagdetalye sa mga kompanya nga konektado kang Riad Salameh, ang governor sa central bank sa Lebanon.

Sulod na sa pipila ka bulan among giimbestigahan si Salameh, ug niadtong panahona klaro na kanamo nga aduna siyay labing menos duha ka dosena ka kompanya, nga daghan niini gitago luyo sa mga ngalan nga walay kahulugan kang bisan kinsa gawas kanamo.

Mga 14 anyos niadtong panahona ang akong kamagulangang anak nga si Yasma; ang iyang manghod nga si Mia, kapin gamay sa usa ka tuig ang iyang kamanghoran. Kon mangutana sila kon para sa unsa ang mapa, akong ingnon nga para kini sa trabaho. Sa ulahi lamang, sa dihang nagsugod na og porma ang imbestigasyon, akong nahatag kanila ug sa ilang mga higala ang mas simple nga bersiyon sa istorya.

Importante kini alang kanila.

Human sa pipila ka bulan nga trabaho, among gimantala ang among unang imbestigasyon bahin kang Salameh niadtong Agosto 10, 2020—wala pay usa ka semana human sa pagbuto sa pantalan sa Beirut, usa sa labing dagkong non-nuclear explosions sa bag-ong kasaysayan, nga nakapatay og kapin 200 ka tawo ug nakaguba sa dagkong bahin sa siyudad.

Ang akong mga anak, sama sa daghan sa ilang henerasyon, nag-apil na sa mga protesta sukad sa panahon nga nagsakay pa sila og stroller. Karon, mibalik sila sa kadalanan nga naglakaw na sa ilang kaugalingong mga tiil, nagsinggit alang sa accountability ug justice. Dili sama kanamo, wala sila madala sa mga handumanan sa civil war. Dili sila mokompromiso bahin sa ilang mga katungod. Hingpit nilang gisalikway ang za’im—ang sectarian boss.

Sa mga adlaw nga tungod sa kakapoy gusto na lamang kong magpabilin sa higdaanan, ang pagkahibalo nga adunay mopadayon niini nga pakigbisog human kanamo maoy nakapadasig kanako nga padayon nga ihatag ang akong labing maayo.

Mao kana nga nakapaguol—apan nakapahimo usab nga mas klaro ang tanan—ang reaksyon sa akong kaugalingong mga anak sa among unang artikulo bahin kang Salameh: “We love the stories the way you tell them to us. Just not the way you publish them in Daraj.”

Gipakita sa among unang imbestigasyon nga samtang kapin usa ka milyon ka depositors ang nawad-an og access sa ilang kuwarta sa Lebanon, naprotektahan ang kaugalingong bahandi sa governor diha sa mga bank account ug assets sa tibuok Europe. Ang misunod nga serye nakadiskubre og ebidensiya nga nagtudlo sa aggravated money laundering, illicit enrichment, ug conflicts of interest.

Ang unang panid sa case file sa French investigating judge nag-ingon nga giablihan ang imbestigasyon human sa reporting sa Daraj ug OCCRP. Sukad niadto, ang mga assets nga konektado kang Salameh gi-freeze o gi-seize sa unom ka nasod sa Europe, ug karon ang kanhing governor mibalik sa detention, gi-indict ug nag-atubang og mga kaso sa Lebanon ug sa gawas sa nasod. Gipanghimakak niya ang wrongdoing, ug kinahanglan nang ipadayon sa judicial process ang hustong proseso niini.

Wala nako kini gisulti aron angkonon nga ako lamang ang adunay credit sa mga misunod nga panghitabo. Daghang investigators, lawyers, ug journalists ang mipadayon sa trabaho. Apan pamatuod kini nga ang trabaho nga gisugdan sa usa ka dining-room table mahimong maapil sa file sa usa ka judge—ug nga ang ebidensiya mahimong mosangpot sa mga sangputanan.

Pamilyar ang investigative journalists, ug gidawat nila, ang ideya nga usahay mahimo silang magtrabaho alang lamang sa pipila ka magbabasa. Usahay, igo na bisan usa lamang ka magbabasa. Niining kasoha, kana nga magbabasa mao si Aude Buresi, ang French investigating judge nga nagbukas sa iyang file base sa among reporting.

Bisan pa niini, sa dihang ang akong kaugalingong mga anak—nga sulod sa pipila ka bulan nangaon og paniudto sa sofa tungod kay ang among lamesa gigamit alang sa mas dinaliang katuyoan—nakasabot nganong importante ang imbestigasyon apan dili gustong mobasa niini sa paagi nga among gimantala, naamgohan namo nga adunay problema.

Pagka-2025, aduna nay 15 ka lawsuits batok kanamo ug nagtrabaho kami sulod sa mainstream media ecosystem nga kusog nga naimpluwensiyahan sa central bank ug sa mismong mga bangko nga kinahanglan unta niini nga susihon. Gipakita sa among reporting nga ang pipila sa mga CEO niining mga bangko nahimong business partners sa governor sulod sa kapin usa ka dekada.

Nagkalainlain ang porma sa pangutana, apan nagpabiling simple ang tubag. Dili igo ang paghimo og journalism kon mapakyas kita sa pag-apod-apod niini. Ug ang distribution dili lamang nagpasabot sa pagmantala og link. Nagpasabot kini sa pagpangita og mga porma diin mas makaabot ang pagbalita sa mga tawo.

Ang passionate journalist sa akong kaugalingon gusto nga ang unang bahin lamang ang akong tagdon. Apan isip CEO sa independent media outlet nga akong gitukod uban sa akong mga higala ug fellow journalists, responsibilidad nako nga tutokan ang ikaduhang bahin.

Mao gayod kana ang naa sa akong hunahuna sa dihang, atol sa panihapon uban kang Mia ug sa iyang mga higala sa miaging semana, akong gipresentar ang akong bag-ong business model gamit ang usa ka gamay nga kahon sa watermelon gum.

Mobalik ko niana. Apan una, pipila ka konteksto. Niadtong 2016, nagsugod kami sa akong mga co-founder sa pagtukod sa Daraj, nga among gilunsad pagkasunod tuig. Gitawag namo kini og Daraj—Arabic alang sa usa ka han-ay sa mga hagdan—tungod kay gibati namo nga natanggong kami sa lawom nga lungag ug nagkinahanglan og usa ka butang nga makatabang kanamo sa pagsaka, usa ka lakang matag higayon.

Ang among tagline mao ang The Third Story tungod kay nahadlok kami pag-ayo sa polarization sa among palibot. Simple ang among call to action, ug dili kini metaphor: we do it or we die. Gibati namo nga ang among paglungtad maoy nakataya.

Paglabay sa usa ka dekada, tinuod na ang Daraj. Nakakaplag kini og mga magbabasa ug pag-ila nga milapas pa sa Lebanon. Dako kaayo ang among kausaban—apan mas paspas nga nausab ang kalibotan sa among palibot, ug sa mas makahahadlok nga mga paagi.

Mas makahahadlok kini dili lamang tungod sa pagsaka sa populism, misinformation, ug violence, kondili tungod sa usa ka butang nga anaa sa ilawom niining tanan: ang dakong pagkawala sa reference.

Isip usa ka tawo nga nagbasa ug nagpabili sa history, akong nasabtan ang atong nasinati karon isip usa ka transition—usa ka kalibotan nga natapos sa wala pa matawo ang sunod. Isip usa ka realist utopian, gusto kong motuo nga sa ulahi makakaplag ang mga katilingban og mga paagi aron matul-id ang ilang kaugalingon. Apan dili awtomatiko ang pagtul-id. Mahitabo lamang kini tungod kay adunay mga tawo nga dili mosugot nga magpabiling walay buhat ug maghulat.

Bisan unsa pa ang mosunod alang sa atong mga katilingban, industriya, ug sa kalibotan nga atong gipaambit, mahulma kini pinaagi sa kon unsay andam buhaton karon sa mga tawo nga nagpadayon sa pagtuo sa public interest.

Usahay, dayag nga mahimong maglakip kana sa pagbaligya og chewing gum. Mao kini ang akong hunahuna nga tinuod nga nausab sulod niining napulo ka tuig.

Ang pagkabahin dili na lamang Global South batok sa Global North. Dili na lamang kini left batok sa right, generational, o conservative batok sa liberal.

Adunay usa ka butang nga parehas niining tanang pagkabahin: duha ka bahin nga wala magkauyon kon unsay angay buhaton, apan labing menos nagkauyon kon unsay tinuod—kon unsay nahitabo, unsa ang mga kamatuoran, ug unsay giisip nga ebidensiya. Ang nagkaguba karon mao ang maong komon nga pundasyon mismo.

Dili kini usa ka bag-ong bahin nga mipuli sa mga daan. Kini ang pagkawala sa butang nga kaniadto maoy gilalisan niining tanang mga bahin. Mao kana nga ang The Third Story—ang ikatulong lugar, ikatulong tingog, ikatulong kapilian—mas importante karon kaysa sa dihang nagsugod kami, dili kay mas gamay ang importansiya niini.

Napulo ka tuig ang milabay, nagpasabot kini sa pagdumili nga mahimong pro-Saudi o pro-Iran. Nagpasabot kini sa pagdumili nga motubag sa political financiers o mga karaang pamilya imbes sa publikong among giserbisyohan. Lisod ug pig-ot na daan kana nga baruganan nga huptan. Apan labing menos klaro kon unsa kini.

Karon, mas dako ug mas lisod ang kahulugan sa The Third Story. Nagpasabot kini sa pagbarog nga aduna gihapoy lugar sa gawas niining pagkabahin: usa ka lugar diin posible gihapon ang panag-istorya bisan kon ang pagkabahin mismo naghimo nga daw imposible na ang paghisgot sa bisan unsang butang.

Wala nako kini gisulti isip pag-angkon sa neutrality. Wala gayod ko motuo sa usa ka view from nowhere, ug dili usab ko motuo nga saligan kini sa mga magbabasa.

Gisulti nako kini isip usa ka butang nga among nakuha, usa ka lakang matag higayon, sulod sa napulo ka tuig: pinaagi sa mga imbestigasyon nga mipuno sa dining-room tables; pinaagi sa mga anak nga babaye nga miingon kanamo nga importante ang istorya apan ang paagi sa among pagsaysay niini wala makaabot kanila; ug pinaagi sa matag adlaw nga among gipadayon ang pagtuo nga ang among unang responsibilidad mao ang publiko nga among giserbisyohan, ug nga ang among pagkamaunongon anaa sa among journalism ug audience.

Nga maoy nagdala kanako balik sa chewing gum.

Sa miaging semana, gidala nako si Mia ug ang iyang mga higala—nga tanan nagtuon og business—sa panihapon ug gihangyo sila nga tabangan ko sa paghunahuna kon unsaon pagdala sa mga batan-ong audience dili lamang ngadto sa Daraj, kondili ngadto sa tinuod nga relasyon uban niini.

Sa tanan nga gisulti niadtong gabhiona, duha ka komento ang direktang nakaigo sa pinakaimportante nga punto. “Don’t assume I don’t want knowledge just because I don’t want to read an article.”

Ug, sa dihang nangutana ko kon gusto ba nilang makadungog gikan sa eksperyensiyadong journalists: “Why would I listen to stories from someone younger than me – someone I know hasn’t lived?”

Wala nila gisalikway ang journalism. Wala nila gisalikway ang knowledge, authority, o experience. Ang ilang gisalikway mao ang pangagpas nga ang usa ka article mao lamang ang lehitimong porma sa paghatag og kahibalo, o nga aron makaabot sa mas batan-ong audience kinahanglan sundogon sila sa journalists.

Gusto nila ang istorya. Gusto nilang makadungog gikan sa mga tawo nga mas daghan og nahibaloan kaysa kanila. Gusto lamang nila nga lahi ang among paghunahuna kon unsaon pagpaabot sa istorya ngadto kanila.

Sayo niadtong adlawa, nakakita ko og gamay nga pink nga kahon sa gum nga adunay watermelon design, ug nakahunahuna ko: maayo kini nga produkto. Tulo ka euros alang sa 30 ka gagmay nga piraso—dako kaayong kantidad alang sa gum, apan tingali dili alang sa usa ka butang nga paliton sa mga tawo tungod kay gusto nilang mosuporta sa usa ka katuyoan.

Sa dihang akong gipresentar ang ideya, medyo nabuang sa kadasig ang akong batan-on ug talentadong mga bisita. Ang tanang argumento nga mahimong itudlo sa marketing school ilang gipahayag kanako: You cannot threaten your positioning. This is product placement. You need stronger selling points. And on and on.

Nahimo kini nga usa sa labing init—ug labing makalingaw—nga mga panihapon nga akong nasinati uban sa akong anak ug sa iyang mga higala sulod sa dugay nga panahon.

Sa dihang nahuman na nila pagsulti ang tanan nilang gustong isulti, miginhawa ko og lawom ug gisultihan sila nga sa akong pagkabata, kanunay kaming pasidan-an sa among mga ginikanan nga kon dili kami magtuon pag-ayo ug molampos, mahimong mamaligya kami og chewing gum sa kadalanan. Niadtong panahona, ang mga namaligya og gum ug kaak-sesame-covered bread sa mga eskina sa Beirut, depende kon kinsa ang imong pangutan-on, giisip nga mga makililimos o intelligence agents.

Apan alang kanako, adunay kahulugan ang gum karon kon mahimo kini nga usa ka gamay nga bahin sa mas dakong network: usa ka butang nga ibaligya sa mga bookshop ug coffee shop diin magtapok ang among audience, nga magtugot sa mga tawo nga gustong mosuporta sa journalism nga makadawat og usa ka butang nga mahikap isip balos.

Mahimong adunay books, card games, ug uban pang mga produkto. Apan ang gum—o postcards—tingali mao ang pinakasimpleng lugar nga sugdan. Mao kini ang pinakaimportante: ang pagbaligya og chewing gum tingali mao ang labing maayong business idea nga akong nahunahuna aron maluwas ang akong journalism.

Samtang nagsulti ko, namati ang akong mga bisita. “You see,” miingon ang usa kanila. “That is the story you should have told us from the beginning.” Sa pagtapos sa panihapon, aduna na kamiy mga ideya gikan sa three-dollar products hangtod sa thirty-thousand-dollar partnerships—ug usa ka saad gikan kanila nga mobalik sila nga adunay mas maayong pagkadisenyo nga mga produkto.

Ang ilang kadasig niadtong gabhiona naghatag kanako sa samang kusog nga nakapadayon kanako niadtong mga adlaw nga hapit na ko mosurender. Gisulti nako kini isip usa ka Gen X nga inahan sa duha ka Gen Z nga anak nga babaye, ug isip CEO sa usa ka batan-ong newsroom diin ang generational differences mahimong makalagot sama sa pagkahimo niini nga makapadasig.

Mao kana ang gilay-on nga among gitrabahoan karon: tali sa existential nga “we do it or we die” ug sa usa ka henerasyon nga hanas sa positioning ug brand architecture apan, luyo niining tanan, mitambong gihapon aron makiglalis kon unsaon paghimo nga makaabot ang istorya.

Bisan unsa pa kakusog ang panaglalis, dili gayod kini mahitungod sa gum. Mahitungod kini kon makalahutay ba ang istorya sa usa ka kalibotan nga dili na magkauyon kon para sa unsa ang usa ka istorya.

Sakto ang akong talagsaong mga bisita. Ang dili pagkagusto sa pagbasa og article wala magpasabot nga dili gusto og kahibalo. Dili gusto sa mga batan-on ang journalism nga gihuboan sa experience ug authority. Gusto nila nga undangon nato ang paglibog sa porma ug sa katuyoan.

Wala ko mahibalo sa eksaktong hitsura sa sunod nga napulo ka tuig sa Daraj. Apan nahibalo ko nga ang tubag dili mao ang paghulat nga tul-iron sa kalibotan ang kaugalingon niini. Ang akong gipaningkamotan pag-ayo karong mga adlawa mao ang pagkat-on sa business side sa among industriya ug pagsabot kon unsaon pagtukod og shared infrastructure nga makapahimo sa among journalism nga makaabot sa mas daghang tawo, bisan pa kon nagpasabot kini nga ang akong adlaw-adlaw nga kinabuhi karon napuno sa mga acronym nga kaniadto akong gidumtan, sama sa KPIs ug ROI, ug mga pulong nga kaniadto dili nako gustong isulti, sama sa growth ug scale.

Isip correspondent, dili gani nako sulatan ang akong kaugalingong expense sheets tungod kay journalism lamang ang gusto nakong tutokan. Nakurat ko sa akong kaugalingon kon unsa nako ka-enjoy ang bag-o nakong papel.

Sa pagtan-aw sa gawas gikan sa gamay nga newsroom nga among gisugdan pagtukod napulo ka tuig ang milabay, nakita nako, sa unang higayon sa akong career, ang usa ka bentaha—bisan pa gani usa ka head start—sa tukmang pagkahibalo kon unsa ang nakataya.

Nahibalo ko kon unsay hitsura sa usa ka katilingban nga walay lig-on nga journalism. Dili na kinahanglan nga hunahunaon ko lamang kini. Nasaksihan ug nasinati nako kini sa tibuok nakong kinabuhi: nagdako panahon sa civil war, nag-report sa mga pakigbisog alang sa reform nga balik-balik nga napakyas, ug karon nakigbisog aron mapanalipdan ang bisan unsang komon nga pundasyon nga nahibilin.

Nakigbisog ko alang sa journalism dili lamang isip usa ka prinsipyo, kondili isip usa ka punto sa reference—ug isip pahinumdom nga bisan unsa pa kalalom ang pagkabahin, ang paglaom anaa sa mga panag-istorya nga mahimo pa natong ipadayon sa usag usa.

Mao kana ang pakigbisog nga akong ipadayon, bisan pa kon nagpasabot kini sa pagbaligya og chewing gum aron maluwas ang akong newsroom.

Si Alia Ibrahim mao ang co-founder ug CEO sa Daraj.com.

Gikomisyon kining opinion piece isip kabahin sa kampanya sa World News Day, usa ka inisyatiba nga nagpakita sa bili sa pagbalita.

Ang mga mag-republish kinahanglan nga magpabilin niining pahinumdom ug maghatag og credit sa orihinal nga awtor.

Libre kining i-republish sa tibuok ug libre usab nga hubaron, basta matinud-anong mapreserbar sa translation ang orihinal nga mensahe ug dili mausab ang kahulogan o unod niini. Gitugotan ang ginagmayng pag-edit sa gitas-on o house style basta sundon ang samang kondisyon. Kung mahimo, palihog paghatag og link balik sa World News Day (worldnewsday.org).